Ladder to Paradise

φωτογράφος / πορτραίτο του
· Διάφορα // Δημοσίευση: 04 Mar 2018

X-essay no4 από τον Γιάννη Στρατουδάκη

Η κοινωνία της Λιθουανίας είναι έντονα θρησκευόμενη, κάτι που προέρχεται από την περίοδο του μεσοπολέμου. Η πλειοψηφία των Λιθουανών σε ποσοστό 85% είναι Ρωμαιοκαθολικοί, 4,6% προσκείμενοι στην Ορθοδοξία, 0,9% είναι Παλαιο-ημερολογίτες και ένα 0,7% είναι Λουθηρανοί. Όμως πουθενά δεν είναι τόσο έντονος ο Ρωμαικαθολικισμός, όσο στο Βίλνιους όπου υπήρχαν αμέτρητοι ναοί, από τον 13ο αι. μέχρι και τον 18ο αι.

Ο Ρωμαιοκαθολικισμός ήταν βασικός στόχος των Σοβιετικών οι οποίοι έκλεισαν πολλούς ναούς και όλα τα μοναστήρια. Μετά την ανεξαρτησία, ξαναλειτούργησαν και αποκαταστάθηκαν οι ζημιές όμως, απουσία χρημάτων, πολλά παραμένουν ακόμα μισοκατεστραμμένα.

Παρόλα αυτά, τα σημάδια μισού αιώνα Σοβιετικής κατοχής, δεν έμειναν μόνο στους ναούς και στα μνημεία. Ένα ισχυρό, σχεδόν ανεξίτηλο σημάδι, μοιάζει να εντυπώθηκε στη συνείδηση του κόσμου. Με την αντιθρησκευτική τους πολιτική, οι Σοβιετικοί πυροδότησαν μια τάση παρανομίας στο ρόλο της Εκκλησίας, κυρίως λόγω της απαγόρευσης κάθε είδους θρησκευτικών πρακτικών. Αυτός είναι ο βασικός λόγος αύξησης της θρησκευτικότητας των Λιθουανών, αλλά και του ριζοσπαστικού Αθεϊσμού. Ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού, κυρίως όσων γεννήθηκαν κατά τη σοβιετική περίοδο, διαητρούν πολλά ερωτήματα για το ρόλο της Εκκλησίας αλλά και της Θρησκείας γενικότερα.